Alex's ammandemendumum 3

Eten, drinken en chauffeurs:
Ok, ok, ja ik kan best een zeikerd zijn. Waarom ook niet. Het levert soms leukere verhalen op. Als je alles maar leuk moet vinden dan is de lol er snel van af. Ik zie het ook als een sport om alles en iedereen af te zeiken. Lekker provoceren heet dat ;-)
Neem nou het eten hier in Amerika. Ja, eigenlijk best prima te doen hier.....wat dan op zich wel jammer is. Heb ik dan niets te klagen? Tuurlijk wel! Kom op zeg.
Neem nou het ontbijt....of wat ze hier onder ontbijt verstaan. Zoetigheid, yoghurt met cruesli (als je geluk hebt) of wafels. De croissantjes, ja die hebben ze wel , zijn een soort deegbommen, waar je na drie happen het idee krijgt een complete maaltijd te hebben weg gewerkt. Ze hebben een ei, hardgekookt, vers uit de koelkast en natuurlijk toast, waar vervolgens geen normale jam voor te vinden is. Waar is mijn kaas! Ik wil gewoon een plakje kaas. Ik vraag toch niet te veel? 'No sir, we don't have cheese'....goed, vervolgens kunnen ze wel opeens kaas vinden voor de cheeseburger...maakt niet uit, I will survive. De koffie was trouwens overal best goed te pruimen, dus dat maakt een hoop goed. Nog zoiets. Heeft iemand ooit de film Fallin Down gezien met Michael Douglas? De scene in de Wendys, waar hij 5 minuten over 12 iets van de ontbijtkaart wil bestellen, maar dan krijgt te horen, dat het na 12 uur lunch tijd is en dat ze dus geen ontbijt meer kunnen maken.....zou ik nu kunnen zeggen, dat ik dat helemaal niet heb mee gemaakt en dat deze film oprisping helemaal geen belang heeft, maar.....ja hoor, wel dus! Sta je in rij om iets te bestellen en we zijn aan de beurt. We hadden allebei ons oog laten vallen op een cheese and ham omelet. Hmmm...lekker! Eventjes geen turkey sandwich of hamburger, maar zagen ook, dat onze lekkernij op de breakfast kant stond en niet op de lunch kant. Zou het? Het was net voorbij de ochtend namelijk....nee, alleeen in films toch? Nee hoor, 'sorry sir, we stopped serving breakfast'....'but it's a simple ham and cheese omelet, what's the fxxking problem!' Dacht ik trouwens alleen maar hoor. Ik hou het beleefd....ach ja....dan maar weer een turkey sandwich. Natuurlijk krijg je dan ook meteen de slechtste turkey sandwich van de hele reis....
Amerikanen zijn raar met hun eten. Er zijn heel, heel, heeel veel fastfood ketens te vinden, die goed bezocht worden. De restaurantjes waar wij graag heen gaan , moet je echt zoeken. In sommige dorpen kun je het simpelweg vergeten, maar in de wat grotere dorpen en steden zijn er best wel wat te vinden. Het is alleen jammer dat ze allemaal tussen 21.00 en 22.00 sluiten. De restaurants zitten allemaal rond 18.00 vol. En wij Bourgondiërs, die we zijn, willen in een warm vakantieland zo rond 21.00 eens gaan zoeken naar een restaurant. Dat moesten we dus drastisch aanpassen. Als je dan zo rond 20.00 binnenkomt gaat het goed. De bediening is trouwens overal erg goed. Kan daar geen zeikerig ding over vinden. Beleefd, behulpzaam en geven alvast de check als je er helemaal nog niet om gevraagd hebt. En 'whenever you're ready folks', oftewel zo snel mogelijk betalen, want we willen naar huis. Maar all jokes to a side, ook het hotelpersoneel ( niet meegeteld is dan de wrede heks achter de receptie bij ons hotel in Santa Barbara), winkelpersoneel, ambtenaren en ja zelfs de homeless people zijn beleefd. Ze spugen dan wel op de straat voor je neus, maar verontschuldigen zich dan wel. Prachtig!.
Qua drinken is het hier ook grappig. Natuurlijk zijn de porties net zoals het eten groot. Dat is standaard. Vraag om small en je hebt nog steeds te veel. Maar goed, op elke colabeker en koffiebeker zitten deksels, dus je kunt alles meenemen.
Nu houden wij best van een biertje zo op z'n tijd, dus hebben de meest uiteenlopende biertjes gedronken. Het is hier namelijk België in het kwadraat als het om bier gaat. 'Two beers please'...'which one would you like sir?'......'uh, what do you have?' En dan komt t. ' we have - er komt nu een tirade aan biernamen, die ik allemaal niet ken- or, if you like something stronger, we have - en nog 43 biernamen-' zo duurt het bestellen van 1 biertje ook de hele avond. Het kwam er meestal op neer, dat het weer een Stella Artois werd of ons nieuw ontdekte bier uit San Fransisco 'Anchor Steam' . Ieder dorp heeft namelijk een eigen bier brouwerij lijkt wel. Santa Barbara heeft er drie. Het werd ons wel ineens duidelijk waarom iedereen hier cocktails drinkt. Overal zie je ze. In de bar, Engelse pub, restaurants, op straat, bij het strandtentje, iedereen heeft de meest bizar uitziende cocktail in zijn of haar handen. Dan denk je...zal wel goedkoop zijn. Nope....gewoon duur. In ieder geval zo duur, dat wij ervan af hebben gezien en we zijn de beroerdste niet.
Maar hoe betalen die Yanks dat dan allemaal? Nou, daar heb je de creditcard voor. Zoals alles, maar dan ook echt alles met de CC wordt betaald. Het is eigenlijk best triest. Het lijkt alsof deze mensen geen flauw benul van geld hebben.
Wij zijn in SF bij een erg goed, maar ook best prijzig Sushi restaurant gaan eten. Naast ons zaten twee meisjes van een jaar of 21/22. Die waren lekker aan het kletsen en zo nu en dan vang je wat op. De één had het net uit gemaakt met d'r vriendje en de ander had een vriendje in NY, die had gevraagd om naar hem toe te komen...blablabla...het normale meisjes gezever. Maar toen viel me iets op. Het ene meisje begon te vertellen dat ze de huur waarschijnlijk deze maand niet meer kon betalen. Dan denk ik meteen....waarom zit je dan te eten in een iets te duur restaurant? Mijn klomp brak helemaal, toen hetzelfde meisje tegen haar vriendin zei: 'you know....this one is on me', 'are you sure', ' yes of course!' En tadaa! Daar kwam de CC te voorschijn. Het magisch stukje plastic, waarmee je alles wat je maar wil kunt krijgen. Ik zeg krijgen en niet betalen, want ik weet zeker dat ze geen enkel benul hebben wat de prijzen zijn. Dat is dus the American Way.
En dan de chauffeurs hier in Amerika....daar kan ik heel kort over zijn. Helemaal top eigenlijk. Iedereen rijdt hier netjes, rustig en beheersd. Op een paar uitschietertjes na dan. 40 miles per uur rijden, waar je 70 mag en dan op de linkerbaan blijven rijden is ietswat vervelend voor de rest van de weggebruikers....ook als er duidelijk geldt, dat iedereen op zijn eigen baan blijft rijden. 'Keep your lane' heet dat. Dan is rechts inhalen ook geen probleem in dit land. Prima geregeld.
Nee, ik heb over het verkeer en over de chauffeurs hier weinig te zeiken. Ik zal weer snel terug moeten naar Sicilië, daar kan je pas goed zeiken over het verkeer.